Aşırı ilgili baba ”dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu” yaratabilir

Çocuğun sağlıklı ruhsal gelişimi için en az anne kadar, baba da merkezi bir role sahip. Ancak uzmanlar, ilgisiz babalar kadar aşırı ilgili babanın da çocukta yol açabileceği sorunlara dikkat çekiyor.

Uzman Klinik Psikolog Neil Serem Yılmaz, aşırı ilgili babanın yol açabileceği sorunları anlattı.

”Kurallar arabının frenleri gibidir”

 Çocuklar her şeyi bildiklerini, her şeye güçlerinin yettiğini düşünmek isterler ve çocuk olmanın yetersiz taraflarına katlanmakta zorlanabilirler. Ancak çocukların engellenmeye ve negatif durumlarla dayanabilmeye toleranslarının gelişebilmesi, hayal kırıklıklarına dayanabilmesi için öncelikle evde bir takım yasaklar ve yoksunluklarla karşılaşmaları gerekir.

Üzülmesin ya da ağlamasın diye her istediği yapılan çocuk bekleyemez, erteleyemez ve büyüyemez. Bu kapasitesinin gelişebilmesi için babaların yapılandırıcı yasaklar koyması, bekleyebilmeyi öğrenmesi için her istediğini hemen yapmaması, bazı şeylere ulaşamayacağını öğretmesi gerekir. Kurallar arabanın freni gibidir, çocuğun kendini durdurmayı öğrenmesi için önce baba tarafından bu frenin çocuğa sağlanması gerekir.

”Bilerek oyunda çocuğunuza yenilmeyin”

Çocuklar için bir oyunda kaybeden olmak ya da istediğine ulaşamamak dayanması güç bir durum olsa da, sağlıklı ruhsal gelişim için çocuğun deneyimlemesi için gerekli bir durumdur. Kimi zaman babalar ”çocukları üzülmesin, kendilerini kötü hissetmesin ya da öfkelenmesin” diye, çocuk karşısında güçsüz bir konuma geçebilmektedirler. Bilerek oyunda çocuğa yenilmek, bazı şeyleri yapamıyormuş gibi davranmak ya da çocukların kendilerinden daha güçlü olduklarını söyleyebilmektedirler.

Durum böyle olduğunda öncelikle çocuk babayı kendinin akranı zannetmekte ve koyduğu kurallara uymamaktadır. Daha da önemlisi erkek çocuk babayla rekabete girer, babadan daha güçlü olduğunu görmek ister ama daha sonra babanın gücünü fark edip kabul eder. Böylece hem ruhsal olgunlaşma gerçekleşirken, hem de ebeveynin koyduğu kurallar kabul edilir. Ancak baba, burada bahsedilen güçlü konumu almadığında çocuk kendini evin hakimi zanneder.

”Davranış bozukluğu, dikkat eksikliği”

Baba gerekli durumlarda çocuğa fren işlevi sağlamadığında çocuk duygusal bir boşluk içinde hisseder, riskli eylemlerde ve davranışlarda bulunur, sınırları kendini tehlikeye atarcasına zorlayabilir. Çocukluk çağında sıklıkla davranış bozukluğu ve dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğu şekline dönüşebilir.

Babası tarafından evde yasaklarla ve kurallarla karşılaşmayan çocuk, okulda ve sosyal ilişkilerde de çeşitli zorluklar yaşar. Arkadaşlık ilişkilerinde her şey kendi istediği gibi olsun ister. Hep merkezde ve kazanan olmak ister, herkesi yönetmek ve her şeye hakim olmak ister. Paylaşmak ve beklemek oldukça zordur. İstedikleri dışında bir şey olduğunda diğer çocuklar üzerinde zorbalığa başvurma ya da öfke krizleri yaşayabilirler.

”Okulda da sırasını bekleyemez”

Diğer bir zorluk alanı da okulda görülür. İsteklerini erteleyemeyen, bekleyemeyen çocuk okulda da sırasını bekleyemez, derslerde dikkatini toparlayamaz, ödevlerini yapmakta zorlanır. Evde her istediğini yapan ve babanın koyduğu sınırlarla karşılaşmayan çocuk, okulda da okulun kurallarına, öğretmenin yönergelerine uymakta zorlanır. Çoğunlukla sınıf düzenini bozucu hareketlerde bulunur.

(Visited 42 times, 1 visits today)