Yaş farkı azaldıkça kıskançlık da artıyor
Kardeşler arasında yaş farkı azsa kıskançlık daha fazla görülüyor. Kardeş kıskançlığı, çocuğun anneye ihtiyacının olduğu zamanlarda, özellikle erken yaşlarda daha yoğun yaşanıyor. Kıskançlık davranışı sıklıkla 2-4 yaş arasında görülüyor.
Anadolu Sağlık Merkezi Çocuk ve Ergen Psikiyatrisi Uzmanı Dr. Figen Karaceylan Çakmakçı, kardeşler arasındaki yaş farkının az olduğu aile ortamlarında kardeş kıskançlığının daha fazla görüldüğüne dikkati çekti ve şu önerilerde bulundu.
ANNEYE İHTİYACI OLDUĞU İÇİN…
Kardeş kıskançlığı, çocuğun anneye ihtiyacının olduğu zamanlarda, özellikle erken yaşlarda daha yoğun yaşanıyor. 2-4 yaş arası, kıskançlık davranışının sıklıkla görüldüğü bir dönemdir. Küçük yaştaki çocuklar duygularını sözel olarak ifade etmekte güçlük yaşadıkları için kardeşine karşı hissettiği kıskançlık duygusunu huzursuzluk, huysuzluk, uyku ve yeme sorunları, hırçınlık şeklinde dışa vurur.
BEBEK İÇİN ALIŞVERİŞ HUZURSUZ EDER
Doğum yaklaştıkça annenin yorgunluk ve halsizlik nedeniyle çocuğa eskisi kadar ilgi gösterememesi ve zaman ayıramaması kıskançlığa neden olabilir. Ayrıca yeni doğacak bebek için yapılan alışverişlerin çocuğun huzursuzluğunu arttırması, aileye yeni katılan kardeşin evdeki tüm dengeleri değiştirmesi ve çocuk tarafından rakip olarak algılanması, çocuğun herkesin kendinden daha iyi olduğunu ve daha az sevildiğini düşünmeye başlaması ve çocuğun anne babasının sevgisinin ve ilgisinin artık onun üzerinde olmadığını düşünmesi kardeş kıskançlığının başlıca nedenleri arasında yer alıyor.
”SEN ARTIK ABLA/ABİ OLDUN” DEMEYİN
Ebeveynler, kardeş daha dünyaya gelmeden çocuklarını bir kardeşi olacağına hazırlamalı. En önemlisi, anne – baba “kardeş kıskançlığı olacak” diye bir beklenti içine girmemeli. Çocuğa kardeşini kıskanmasının normal bir şey olduğu, bunu yüksek sesle söylemekten korkmaması ve utanmaması gerektiği özellikle belirtilmeli. Ebeveynler, çocuklarını sevdiklerini ve önemsediklerini, çocuklarına hissettirmeli, dengeli ve tutarlı davranmalı, kıskançlığı pekiştirecek her türlü davranış ve tutumdan kaçınmalı. Çocuğu sakinleştirmek için yeni gelen kardeş ebeveynler tarafından “Onu zaten sevmiyoruz, o küçük”, “Seni daha çok seviyoruz” şeklinde dışlanmamalı.Kardeş doğduktan sonra, böyle bir duruma yeterli derecede hazırlanmamış çocuğa “Sen artık abla/abi oldun” denmemeli.Çocuğa, “Seni de seviyoruz kardeşini de ancak onun bizim bakımımıza ihtiyacı var” mesajı doğru bir şekilde iletilmeli.Çocukların kendi aralarında yaşadıkları sorunların çözümünde, anne ya da baba taraf olmamalı.
