Başparmak çıkıntısı genetik mi?

Ayak başparmağının kök kısmında meydana gelen çıkıntı özellikle yetişkinlerde sık karşılaşılan ayak problemlerinden. Halk arasında başparmak çıkıntısı veya bunyon olarak bilinen bu durum, çoğunlukla halluks valgus adı verilen yapısal şekil bozukluğuyla ilişkili olarak ortaya çıkıyor.

Ortopedi ve Travmatoloji Uzmanı Prof. Dr. Murat Demirel, başparmak çıkıntısının yalnızca ayakkabıların oluşturduğu yüzeysel bir problem olmadığını, ayak kemiklerinin dizilimi ve eklem mekaniğiyle yakından ilişkili olduğunu söyledi.

Ayak başparmağının kök kısmında meydana gelen çıkıntı, özellikle yetişkinlerde sık karşılaşılan ayak problemleri arasında bulunuyor. Halk arasında başparmak çıkıntısı veya bunyon olarak bilinen bu durum, çoğunlukla halluks valgus adı verilen yapısal şekil bozukluğuyla ilişkili olarak ortaya çıkıyor. Başparmağın diğer parmaklara doğru yönelmesi ve birinci tarak kemiğinin iç tarafta belirginleşmesi sonucunda oluşan çıkıntı, zaman içerisinde ağrıya, ayakkabı kullanımında güçlüğe ve yürüme konforunun azalmasına neden olabiliyor.

Genetik yatkınlık önemli faktörlerden biri…

Başparmak çıkıntısının gelişiminde genetik yatkınlık önemli faktörlerden biri olarak değerlendiriliyor. Ailesinde halluks valgus bulunan kişilerde benzer deformitenin ortaya çıkma olasılığı artabiliyor.

Ayak yapısına ilişkin bazı özellikler, bağ dokusunun esnekliği ve eklemlerdeki stabilite farklılıkları da deformitenin gelişimini etkileyebiliyor.

Dar burunlu ayakkabılar, ayak parmaklarının doğal pozisyonunu sınırlandırarak başparmak üzerine baskı oluşturabiliyor. Yüksek topuklu ayakkabılar ise yükün ön ayağa aktarılmasını artırarak mevcut rahatsızlığı belirginleştirebiliyor.

Bununla birlikte başparmak çıkıntısının yalnızca yüksek topuklu ayakkabı kullanan kişilerde görüldüğü düşüncesi doğru kabul edilmiyor. Rahat ayakkabılar tercih eden bireylerde ve erkeklerde de halluks valgus gelişebiliyor.

Bazı iltihaplı romatizmal hastalıklar, nöromüsküler sorunlar ve eklem yapısını etkileyen durumlar da başparmak deformitesinin ortaya çıkmasına katkı sağlayabiliyor.

Başparmak çıkıntısının gelişiminde birden fazla faktörün birlikte rol oynayabilmesi, korunma ve tedavi yöntemlerinin kişiye özel olarak değerlendirilmesini gerektiriyor.

Ameliyatsız tedavi yöntemleri…

Başparmak çıkıntısı bulunan hastalarda ilk aşamada çoğunlukla cerrahi dışı yöntemler değerlendiriliyor. Bu uygulamaların temel amacı, deformiteye bağlı ağrıyı azaltmak ve ayakkabı kullanımını daha konforlu hale getirmektir.

Geniş burunlu ve ayağın doğal yapısına uygun ayakkabıların tercih edilmesi, başparmak çevresindeki basıncın azaltılmasına yardımcı olabiliyor.

Yumuşak koruyucu pedler, sürtünmeye bağlı gelişen hassasiyetin azaltılması amacıyla kullanılabiliyor. Parmak arası ayırıcılar ise bazı hastalarda geçici rahatlama sağlayabiliyor.

Ancak parmak ayırıcıların veya çeşitli gece atellerinin kemik dizilimindeki bozukluğu kalıcı olarak düzelttiğine ilişkin güçlü kanıtlar bulunmuyor.

Ayak kaslarının güçlendirilmesine ve eklem hareket açıklığının korunmasına yönelik egzersizler, uygun hastalarda destekleyici tedavi programına eklenebiliyor.

Ayak tabanında yük dağılımı bozukluğu bulunan bireylerde kişiye uygun tabanlıklar da değerlendirilebiliyor. Bu destekler bazı hastalarda rahatlama sağlayabilse de halluks valgus deformitesini ortadan kaldırmıyor.

Ağrının belirgin olduğu dönemlerde aktivite düzenlemesi ve hekimin uygun gördüğü ağrı kontrol yöntemleri kullanılabiliyor.

Ameliyatsız tedavinin başarısı, yalnızca çıkıntının görünümüne göre değil, hastanın ağrısının azalması ve günlük aktivitelerini daha rahat sürdürebilmesi üzerinden değerlendiriliyor.

(Visited 18 times, 18 visits today)