Ailedeki ”Parkinson hastalığı” çocuğa nasıl anlatılmalı?
Aile bireylerinde özellikle ebeveynlerde ortaya çıkan Parkinson hastalığı, çocukları duygusal açıdan etkileyebilir. Böyle bir durumla karşılaşıldığında hastalık çocuklara nasıl anlatılmalı? Yapılan çalışmalar gösteriyor ki, çocukla ilk olarak Parkinson hastalığı ve çocuğun duyguları hakkında düzenli iletişim kurmak lazım. Çünkü çocuklar güven hissetmek için hastalığı anlamak istiyor. Yaşlarına uygun dili kullanarak ”Parkinson hastalığının ölümcül olmadığı, kendisinin buna neden olmadığı ve hastalığın bulaşıcı olmadığı” anlatılmalı. Gelecekteki olası değişiklikler de konuşulmalı.
Üsküdar Üniversitesi NP Feneryolu Tıp Merkezi Çocuk Ergen Psikiyatri Uzmanı Dr. Neriman Kilit, ailesinde Parkinson hastalığı bulunan çocukların ruh sağlığının etkilenebileceğine işaret etti. Bu konuda ailelere uyarı ve önerilerde bulundu.
İlk yapılması gereken
Yapılan çalışmalar göstermiştir ki, ilk olarak çocukla Parkinson hastalığı ve çocuğun duyguları hakkında düzenli olarak iletişim kurmak, ikinci olarak da, her çocuğun bireysel ihtiyaçlarını karşılamak için aile ve akran desteği sunmak oldukça faydalıdır.
Yaşına uygun bilgi verin
Çocuğa yaşına uygun bir şekilde bilgi vermek, kaygıyı azaltıp güven verecektir. Ebeveyninde, Parkinson hastalığı olan çocuklarda ortaya çıkabilecek psikiyatrik hastalıklarla ilgili yeterince çalışma bulunmamakla birlikte, çocukların Parkinson hastalığına sahip ebeveynleri için endişe ve endişeyle birlikte üzüntü ve kayıp hissine sahip olabilecekleri tahmin edilebilir bir gerçektir.
Güven hissetmek için hastalığı anlamak ve bilmek istiyorlar
Çocukların Parkinson hastalığı hakkında birçok sorusu olabilir. Yetişkinler de ne kadar bilgi vereceğinden emin olamayabilir. Fazla bilgi vermenin zararlı olduğunu düşünebiliriz çünkü bunun korkutucu veya tatsız olacağından korkabiliriz.
Ancak çocuklar üzerinde yapılan anketler bunun tersini göstermektedir. Aslında, Parkinson hastalığı olan bir ebeveyni bulunan çocukların çoğu, yeterli bilgiye sahip olmadıklarını ve Parkinson hastalığının daha iyi anlaşılmasının kendilerini daha güvenli hissetmelerine yardımcı olacağını söylemektedirler. Eğer bir ebeveyn Parkinson hastalığı tanısıyla ilgili haberleri paylaşmazsa, daha kötü bir şey olduğundan korkabilirler.
Ölümcül olmadığını anlatın
İlk olarak unutulmaması gereken kural, yaşlarına uygun dili kullanarak bilgi sunmaktır. Örneğin tüm çocukların Parkinson hastalığının ölümcül olmadığını, kendisinin buna neden olmadığını ve Parkinson hastalığının bulaşıcı olmadığını bilmesi gereklidir. Bununla birlikte, sorularına bağlı olarak, Parkinson hastalığının semptomları ve diğer yönleri hakkında anlayabilecekleri bir seviyede bilgi sunmak yararlı görülmektedir. Ayrıca, onlara bilim adamlarının Parkinson hastalığının nedenlerini anlamak ve yeni tedaviler bulmak için çalıştıklarını da söylemek ve umutlu görünmekte çok iyi bir yaklaşımdır.
Gelecekteki olası değişiklikler konuşulmalı
İlerleyen süreçte Parkinson hastalığı olan ebeveynden kaynaklanan değişiklikler hakkında konuşmak ve endişeleri tartışmak için aile toplantıları yapmak uygundur.
Ebeveynlik rolü mutlaka kurulmalıdır
Parkinson hastalığı olan ebeveynin, sınır koymak ve disiplin altına almak gibi ebeveynlik rolünü koruması da çok önemli. Parkinson hastalığı olan ebeveyn, her şeye izin verecek, çocuğun her istediğini yapacak anlamına gelmemektedir. Çocuklar bu konuda diğer akrabalar, öğretmenleri, ihtiyaç halinde psikiyatristler ve özellikle bizimle konuşmak konusunda cesaretlendirilmelidir. Ayrıca istemeleri ve yaşları uygun olması durumunda, Parkinson hastalığıyla ilgili yardımlaşma ve bilgi paylaşımı organizasyonlarına yardımcı olmaları desteklenmelidir.
Çocuklara yaşamlarını yönetebilecekleri anlatılmalı
Çocukların bu haberi aldıktan sonraki davranış değişikliklerinin iyi gözlemlenmesi gerekir. Ancak çocukların ve özellikle ergenlerin kendilerinin de, diğer stresli yaşamsal olaylardan geçebilecekleri de unutulmamalı ve her değişiklik Parkinson hastalığına bağlanmamalıdır. Çocuklara eğlenebilecekleri ve hatta eğlenmeleri gerektiği konusunda güvence verilmelidir. Çocukların kendi yaşamlarını yönetebilecekleri anlatılmalıdır.
